دنیای اتومبیل همیشه با نوآوریها و فناوریهای جدید پر شده است، اما در این میان بسیاری از ویژگیها و گجتهای عجیب و غریب وجود دارند که هرگز به موفقیت نرسیدند. در این مقاله به بررسی این ویژگیهای فراموش شده میپردازیم و قصههایی از اتومبیلهای Vintage که داستانهای جالبی پشت آنها نهفته است را روایت میکنیم.
اولین موردی که در ذهنم میآید «دوربین حسی» است که در سال ۱۹۵۶ توسط شرکت سیتروئن معرفی شد. این دوربین بهمنظور ثبت لحظات سفر و خاطرات طراحی شده بود و به خودرو وصل میشد. میتوان تصور کرد که این گجت میتوانست با افزایش تجربه رانندگان جوان، تبدیل به یک لذتافزا شود. اما در واقعیت، این محصول به دلایل ارزان بودن و نداشتن کیفیت تصویر مناسب خیلی زود کنار گذاشته شد. به گفته وبسایت Classic Car Restoration Club، تنها ۲۵۰ عدد از این دوربینها تولید شد و به سرعت ناپدید شدند.
در دهه ۷۰، جیپ مشخصات جذابی را برای مدل «چروکی» خود معرفی کرد که با «ورود صوتی» کار میکرد. این سیستم به شیوهای دوستداشتنی میتوانست به راننده بگوید کدام دنده را انتخاب کند. اما این فناوری به جای تسهیل رانندگی، فقط مبهمترش کرد. اکثر رانندگان از این ویژگی آزار میدیدند و ترجیح میدادند خودشان با دندهها کنار بیایند. به همین دلیل، این سیستم به سرعت از خط تولید کنار گذاشته شد. حالا میتوانیم تصور کنیم که رانندگان یوهان از این تجربه ناامیدکننده چگونه میگذراندند!
شاید شما هم در فکر خریدن خودروی لوکس بودهاید که سیستم هوشمند تنظیمات صندلی را داشته باشد. در اوایل دهه ۹۰، یک سیستم هوشمند به نام "سیتو" معرفی شد که با استفاده از یک نرمافزار کنترل صوتی میتوانست تنظیمات صندلی را بهدلخواه راننده تغییر دهد. این دستگاه اعتقاد داشت که با سفر به شنیداری نایاب میتواند راحتی و کاهش خستگی در سفر را فراهم کند. اما متأسفانه، کاربران بهسرعت متوجه شدند که صدای تنظیمات بسیار بیکیفیت بوده و سیستم هر از گاهی نیز دچار سوء تفاهم میشد. اینگونه شد که "سیتو" هم به لیست گجتهای ناکام پیوست.
ماجرای «پژو ۵۰۴» و «کولر ماشین» هم یکی از داستانهای سرگرمکنندهای است که باید بیان کنیم. در دهه ۷۰، پژو با معرفی یک سیستم خنکسازی به اطرافیان خود خبر داد که دیگر نیازی به باز کردن پنجرهها نیست! این سیستم بهنوعی یک تهویه مطبوع بود که فضای داخلی خودرو را تا دمای معقول خنک میکرد. اما بهجای مطرح شدن به عنوان یک نوآوری مفید، سیستمهای تهویه برای خودروهای بزرگتر و شاسیبلندها مناسبتر بودند و پژو ۵۰۴ به سرعت به گوشهای از تاریخ تبدیل شد.
شاید شما هم از ایده استفاده از اینترنت در خودروها خندهتان گرفته باشد. اما در اوایل سال ۲۰۰۰، فولکس واگن نسخهای از «بیزاری» را به بازار عرضه کرد که قابلیت اتصال به اینترنت بیسیم را مدعی بود. از این قابلیت بهعنوان سببساز ایجاد ارتباط نزدیکتر با دنیا یاد میشد. اما این ویژگی بدبینانه با واقعیت، مانند چونیتی نامناسب برای مشتریان تجاری، برخورد کرد و بسیاری از رانندگان از آن استفاده نکردند. به همین دلیل، این تکنولوژی بهسرعت از خطوط تولید خارج شد.
جنرال موتورز در سال ۱۹۶۵ ایدهای جالب برای خودروها داشت: «فروشگاه درونخودرو». این فروشگاه به رانندگان این امکان را میداد که حین سفر از یک کاتالوگ خرید استفاده کنند و به این ترتیب، خریدی مفرح و آزاد را تجربه کنند. اما با توجه به محدودیتهایی که به کیفیت و کمیت کالاها برمیگشت، هیچوقت نتوانست موفق شود. این ایده به ما یادآوری میکند که در دنیای مدرن، راحتی و آسایش همواره دارای بهای خود است.
بسیاری از گجتهای فراموش شده تنها خاطراتی در جا مانده از گذشته هستند. با تجزیهوتحلیلکردن و پایش تاریخچه این ویژگیها، میتوان فهمید که بسیاری از ارزشهای احساسی و فناوری نوآورانه در این ویژگیها چه هستند. مثلاً، تیشرت حاوی پاسخهای موتوری که در اتومبیلهای طراحی شده در دهه ۵۰ وجود داشت، عمل نکرده است: این ویژگی بهجای بالا بردن کارایی، بخاطر جلب رقابت، به جاذبهای برای خریداران تبدیل شد.
بهطور کلی، به ما یادآوری میکند که صنعت خودرو، در حقیقت، میتواند حاوی گجتها و ایدههای عجیب و غریبی باشد که ممکن است هرگز نتوانند به محبوبیت برسند. در عین حال، توسعهگران همچنان به نوآوری و امتحان ایدههای جدید ادامه میدهند، شاید یک روزی یکی از این ویژگیها به شکلی غیرمنتظره به موفقیت برسد.
در پایان، امیدوارم بررسی گذشته اتومبیلها و ویژگیهای فراموش شده آنها به شما این نکته را یادآوری کند که هر فناوریای ممکن است به داستانی تبدیل شود، حتی اگر به سرنوشت گجتهای ناکام گریبانگیر باشد!