પ્રાચીન કારના રંગો મુખ્યત્વે નેચરલ અને સિંથેટિક પેઇન્ટસના મિશ્રણથી બનેલા હતા. આ પેઇન્ટ્સમાં લાકડાના વોયસત્વ અને ઓઇલ-બેઝ
આ પ્રકારના પેઇન્ટ્સમાં લેટેક્સ કે કંઈક પ્લાસ્ટીક ફોર્મ્યુલાનો ઉપયોગ ઓછી માત્રામાં થતો, જે આજકાલના પ્લાસ્ટિક-બેઝડ રંગોથી અલગ છે. તેના કારણે આ રંગોનું દેખાવ સહેજ વધુ મટ અને ઉંમર સાથે નરમાઈ લદતું હતું.
વિજ્ઞાનિકોએ આ પેઇન્ટના ઘટકોનો વિશ્લેષણ કર્યો છે અને જણાયું છે કે તે કારપેટ અને ફેબ્રિક પર પણ ઉપયોગી હતા કારણ કે તેમાં રહેલા તત્વો શુષ્કી અને સ્થિર રહેતા હતા (Journal of Coatings Technology).
વિન્ટેજ કાર પેઇન્ટોનું રંગાયણ એક દુર્ઉપયોગી કલા હતી જેમાં દરેક સરફેસ પર રંગની આવરણની નિશ્ચિત સ્તરબદ્ધતા જાળવાઈ રહી હતી. લાયડિંગ એટલે રંગના વિવિધ સ્તરોનું અમલ કરવું કે જ્યાં હલકું પેસ્ટલથી લઈને તેજસ્વી રંગ સુધી બધાં સામેલ હોઈ શકે.
કારમા રંગને લાંબા સમય સુધી ટકાવી રાખવા માટે પેઇન્ટ કરતા પહેલા પ્રાઈમર અને મિડલ કોટની ખૂબ આવશ્યકતા હોઈ છે. આ પ્રક્રિયામાં કેટલાય રાસાયણિક પગલાં આવતી વખતે પેઇન્ટના વિશેષ ગુણધર્મો જાળવવામાં આવે છે.
આ ટેકનીકને આધુનિક રંગના વિકાસના માળખાનું મૂળરૂપ માનવામાં આવે છે, જે આજે પણ ઑટોમોબાઇલ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં કાર્યો છે (American Chemical Society).
વિન્ટેજ કારોના રંગો બનાવવા માટે કુદરતી પિગમેન્ટ્સ ખૂબ ઉપયોગમાં લેવાતા હતા, જેમ કે લોખંડી ઓક્સાઈડ (રેડ) અને કાર્બન બ્લેક. આ પિગમેન્ટ્સ પ્રકૃતિમાંથી લેવામાં આવતાં અને સમયની સાથે કળાત્મક તેજ લાવતાં હતા.
જમીન એટલે પેઇન્ટમાં આવતો આધાર જે પિગમેન્ટસને એકસાથે જોડે છે. તે લાકડાની ઓઇલ, રબર કે સીરામિક મૂળભૂત બાબતોનું ગુણધર્મ ધરાવતો બેસ પ્રદાન કરે છે.
જમીનની મિશ્રણ વિધિ પ્રાચીન કલાકારોએ લાંબા સમયથી પરંપરા અનુસાર વિકસાવી છે, જે તે સમયે રચનાકર્તાઓ અને ઉત્પાદકો દ્વારા ચાલતી હતી (National Museum of American History).
જ્યારે મશીનો પ્રારંભિક ગયા નહીં, ત્યારે કાર પેઇન્ટિંગ એક હાથની કલા હતી. હેન્ડ-પેઇન્ટેડ કાર ખૂલતા અમૃત જેવા લાગતા અને ખાસ કરીને સીમિત સંખ્યામાં બનોં હતા.
પાસ્કલ અને બ્રશથી કરવામાં આવતો આ કાર્ય કલાકુશળતાના ઉચ્ચ સ્તર પર હતો, જે અન્ય કોઈ મેશીન-બેઝડ રંગીન પ્રક્રિયા સિવાય મેળવવો મુશ્કેલ હતો.
આ પ્રકારે પેન્ટવારે પાછું જોયું ત્યારે કામમાં પેઇન્ટની પાતળી અને સમૃધ્ધ આવરણ દેખાવાનું કારણ તેનું ભવ્ય હોવું હતું, જે ફોટોગ્રાફ અને સંગ્રહાલયમાં આજે પણ જોયું જાય છે.
લાકડાનો ઓઇલ ખાસ કરીને વિન્ટેજ કાર પેઇન્ટની એક મુખ્ય ઘટક તરીકે કામ કરતો. તે પેઇન્ટોના સૂત્રજાળ સ્થીર બનાવવામાં મદદ કરતો અને રંગની ઊંડાણ અને તેજ લાવવામાં યોગદાન આપતો હતો.
લાકડાના ઓઇલમાં રહેલા ફેટી એસિડ અને અન્ય કુદરતી તત્વો પેઇન્ટને લવચીક અને લાંબા સમય સુધી ટકાવવામાં સહાયક થાયા. આ અધિક તાપમાન અને ઓક્સિડેશન વિરુદ્ધ રક્ષણ પૂરું પાડતું.
આ પ્રકારના ઓઇલ આધારિત પેઇન્ટ હાલના યુગની પોલિવિનાઇલ અને પોલિએસ્ટર પેઇન્ટોથી તારકે અલગ હોય છે અને તે આધુનિક પેઇન્ટના વિકાસ માટે પ્રેરણા આપનારા હતા (Paint and Coatings Industry Journal).
વિન્ટેજ કાર પેઇન્ટ્સમાં વર્નીશનો ઉપયોગ તેલ અને પિગેન્ટસને સુરક્ષિત કરવા માટે અને રંગને ચમકદાર બનાવવાનો એક તકનિકી ઉપાય હતો. વર્નીશ પેઇન્ટની સપાટી પર એક સ્વચ્છ અને ટકાઉ આવરણ બનાવતો.
વાળવા પર તે વિવિધ પ્રકારના કેમિકલ પ્રક્રિયાઓ પાર કરવામાં આવતો, જે પેઇન્ટની સપાટી પર અપશોષણ ઘટાડીને એક વાટરમાં યથાવત ટકાવટ બનાવતો હતો.
આ વર્નીશનો ઉપયોગ આજે પણ ક્લાસીક કાર રેસ્ટોરેશનમાં કરવામાં આવે છે જેથી મૂળ ચમક અને રક્ષણની કળા જળવાઈ રહે (Classic Car Restoration Magazine).
લાઈન અને ડિઝાઇનની ચોકસાઈ માટે વપરાતી માસ્કિંગ ટેકનિક વિન્ટેજ કાર પેઇન્ટનો એક રસપ્રદ પાસો છે. કઠોર અને સ્પષ્ટ રેખાઓ માટે ચોક્કસ વિસ્તારને માસ્ક કરવામાં આવતો હતો.
માસ્કિંગ ટેસ્ટનો ઉપયોગ કરતા જ પેઇન્ટનો હિસ્સો સૂચિત જગ્યાએ જ લાગતો, જેથી વિવિધ રંગો વચ્ચે કોઈ મિલાવટ ન થતી. આ ટેકનીક પરંપરાગત રીતે હાથથી અને સમય સાથે સુધારાઈ ગઈ.
આ ટેકનીક વિન્ટેજ કારના ડિઝાઇનના એકાક્ષર કેન્દ્રરૂપ રહી છે, જે તે સમયના ઓટોમોબાઇલની કલાત્મક ઓળખ બનાવતી (Automotive Historical Society Report).
વિન્ટેજ કારના પેઇન્ટ પર આબોહવાની અસર ખાસ નોંધપાત્ર હોય છે. ભેજ, તાપમાન અને પ્રદૂષણ સાથે પેઇન્ટ ધીમે-ધીમે પ્રભાવિત થાય છે અને તેની છાપ આવે છે.
કારના માલિકો ખાસ કરીને નમીલ વિસ્તારથી દૂર રાખવા માટે ગરમ અને સૂકાણવાળા થીમમાં પેઇન્ટ જાળવવાનો પ્રયત્ન કરતા હતા. આ રીતથી પેઇન્ટના ફાડાણ અને રંગના ઝવાણાવાળા છૂટા રહેતાં.
આ કારણસર યોગ્ય જાળવણી વિના વિન્ટેજ કાર પેઇન્ટ ઝડપથી ખરાબ થઈ શકે છે, અને આને કારણે રેસ્ટોરેશન শিল্পે વિવિધ રક્ષણાત્મક પ્રોડક્ટ વિકસાવ્યાં છે (Conservation Science in Transportation).
વિન્ટેજ કારની પેઇન્ટનું રેસ્ટોરેશન એક сочિત અને બારીક કાર્ય છે. મૂળ પેઇન્ટના ફટવાના ભાગને સમજીને તે ભણાવવું અને મૂળ પેઇન્ટને જેવુ જ દેખાવ લાવવો આવશ્યક છે.
મૂળ્યांकन દરમિયાન પેઇન્ટના રાસાયણિક ઘટકોને આ૫ડનું અનુસંધાન કરવું પડે છે જેથી મોડીફિકેશન વિના જ તે ફરીથી લાગૂ પડે અને ગાઢ રંગ અને ટેક્સ્ચર જળવાઈ રહે.
આ કામમાં વિશેષતા ધરાવતા કલાકારો અને વિજ્ઞાનીકોથી બનેલી ટીમ વારંવાર સામાન્ય રીતે એકસાથે કામ કરતી હોય છે (Vintage Car Paint Restoration Association).
આજની ટેક્નિકલ પ્રગતિના યુગમાં પણ વિન્ટેજ પેઇન્ટોનું એક વિશિષ્ટ સ્થાનું છે. તેઓ સમયની કળા, રાસાયણિક વિકસીત અને સંસ્કૃતિનું પ્રતીક છે.
વિન્ટેજ કારના પ્રેમીઓ અને સંગ્રહાળકો માટે એ પ્રકારના પેઇન્ટનું જાળવવું અગત્યનું છે કારણ કે તે ઓટોમોબાઇલની પહચાન અને મૂળજમો ધરાવે છે.
પ્રાચીન પેઇન્ટના આ કાર્યો અંગે યુનિવર્સિટીઓ અને સંસ્થાઓ વિશ્લેષણ કરે છે અને અલ્પવિરામ હેઠળ રક્ષણાત્મક પ્રોજેક્ટો ચલાવે છે (International Journal of Heritage Conservation).