ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങളെയും രാജ്ഞിമാരെയും നടന്നുവന്ന വ്യത്യസ്തതകളിലാണ് എൻജിനിയറിന്റെ ശക്തിയുണ്ടാവുക, എന്നാൽ ചില ചിന്ത കാത്തിരിക്കുന്ന യാന്ത്രിക ഉപകരണങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള ശ്രമം പരാജയമായിട്ടുണ്ട്. ഈ ലേഖനത്തിൽ, ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ ചരിത്രവും വരുംവതാൽക്കാലത്തെ ആവിഷ്കാരവും ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, മറന്ന വെബ് എഴുത്തുകാരനായ ഒരു 29 വയസ്സുകാരൻ, വാഹനം കമ്പനികളുടെ ചില വിചിത്രമായ ഉപകരണങ്ങൾക്കു വേണ്ടി സഞ്ചാരിക്കുന്നു.
1930-ലെ കാലഘട്ടത്തിൽ, എഞ്ചിനുകൾക്ക് പ്രത്യേകമായ ഒരു "ഓവർഡ്രൈവ്" സംവിധാനം ഉണ്ടാക്കാൻ കരുതിയിരുന്നു, എന്നാൽ ഇത് പൊതുജനങ്ങളിലെ അറിവിൽക്കൂടി എത്താനായില്ല. ഒരു കാറിന്റെ സി.എൻ.സി. കോണ്ട്രോളുകൾ ഉപയോഗിച്ച് മേൽവിലാസത്തിൽ "എയർ കൂൾ" സംവിധാനങ്ങൾ നൽകുന്നതിന് മാത്രമാണ് ഇത് ആളുകൾക്ക് വിചാരമായത്. എന്നാൽ, കാരണം ഏതെങ്കിലും Mitsubishi-ഷാൻ വാഹനങ്ങളോടുചെന്നു വന്നപ്പോൾ, ധാരാളം ആളുകളുടെ അവിശ്വാസം മരണപ്പെട്ടു.
1940-ലെ കാലഘട്ടത്തിൽ, "ഇന്വെന്റീവ് മിറർ" എന്നൊരു സവിശേഷത നിർദേശിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ ഈ ആശയം പൂർണ്ണമായും സഫലമായില്ല. " വീക്ഷണാവസ്ഥക്ക് സഹായിക്കുന്നതായും" കരുതിയത്, ഈ കണ്ണാടികൾ യന്ത്രം ചെയ്യുന്നതിനുമുന്പേ നിർമ്മിച്ചിരുന്നതാണ്. ഇത് സീറ്റിലേക്കു ഒഴുക്കിയതായും, കാറുതന്നെ കണ്ടെത്തുന്നതിന് സഹായിക്കുന്നു, എന്നാൽ കമ്പനി പ്രയോഗിക്കാൻ ധാരാളം ആവശ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ, അത് പദാർത്ഥം ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.
അതേ സമയം, 1950-കളിൽ "മൈൻഡ്റൈവർ" എന്നൊരു സാങ്കേതിക വിദ്യ പല കാർ കമ്പനികൾക്കിടയിൽ പിന്തുടരുകയാണ്. "ഡ്രൈവറെ മനസ്സിൽ വായിക്കാൻ പാടുള്ളത്" എന്ന ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ഈ സംവിധാനം റേഡോയിൽ ബാഹ്യ ശബ്ദങ്ങൾ സഹിതം പ്രവർത്തിക്കുമെന്നും കരുതിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഇതുള്ളതു കാലത്തു കെട്ടിയ്ക്കുമ്പോൾ, തെറ്റായ ശേഷിപ്പുകൾ മാത്രം സൂക്ഷിച്ച് വരുന്നത് ആയിരിക്കും.
പല വാഹനങ്ങൾക്കും "സെൽഫ് ക്ലീനിങ്" സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് കൃത്യമായ നീക്കം ചെയ്യുന്നുവെന്ന് കരുതിയിരുന്നു, എന്നാൽ അവ കണ്ടത് വെറും കൈത്തോട്ടിലേക്കായ് മാത്രമാണ്. 1970-കളുടെ നഗരങ്ങളിൽ വാഹനങ്ങളുടെ പുറം ഭേദത്ഥങ്ങൾക്ക് സ്ഥാപിക്കാത്തത് വഴി, ഈ സവിശേഷ ചിന്തയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള പരിശ്രമങ്ങൾ അടിയന്തരമായി വേണമെന്നുകൂടെ പാടു വിധമാകുന്നു.
1970-കളിൽ, എഞ്ചിനീറ്റിംഗ് ലോകത്തിലാണ് ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയ ഒരു വിഷയം "വിൻഡ്മിൽ സ്റ്റിയറിംഗ് വീൽ". റോഡ് സഞ്ചിയ്ക്കുമ്പോൾ, ചില കാർ നിർമ്മാതാക്കളാണ് ഡ്രൈവറിന് മനോഹരമായ ഒരു വാതിൽപ്പന്തൽ മാറ്റാനുള്ള ശ്രമം നടത്തിയത്. ശാസ്ത്രീയ, മീന് മുതലായ തത്വങ്ങളെ അനുസരിച്ച്, ഉപഭോക്താക്കളിൽ ക്ഷണനൾവാതയിൽ കാണുന്നതായ ആലോചനകൾ കൊണ്ട്, ഇത് ഒരു വിചാരമായ സാഹചര്യം ആനുപലക്കുമെന്ന് ഭയക്കിയപ്പോൾ, പൂർണ്ണമായും പ്രവർത്തിക്കാൻ സഹായിച്ചില്ല.
1960-കളിൽ, "ഇലക്ട്രിക് കാറുകൾ" എന്ന ആശയം രാജവേണിലില്ല, എന്നാൽ അവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഏത് സാങ്കേതിക വിദ്യയും പറയും. ഉണ്ടാക്കുക, എന്നാൽ, 1980-കളിൽ ഒരു നിലവാരത്തിൽ മാറ്റി മാറ്റിയ ബെൻസിന്റെ ഒരു മാതൃകയിൽ, എല്ലാം ഇലക്ട്രിക് ആയി പ്രവർത്തിക്കാമെന്ന ഒരു വെറും ഭാവനയായിരുന്നു. സുചിത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, മാക്ക്സിംഗ് ഇലക്ട്രിക് മോഡലുകൾക്കുള്ള വൈവിധ്യം പറഞ്ഞുപോരാനുള്ള തന്നെ ഒരു പരീക്ഷണമാകും.
ജാപ്പനീസ് ബ്രാൻഡുകളുടെ വ്യവസ്ഥാപിക്കുന്ന രീതിങ്ങൾ ട്രെയിന്റെ വെട്ടികൾക്കൊപ്പം സംസ്കരിച്ചിട്ടുള്ള ശാസ്ത്രവിദ്യയിൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത് പലത്തവണയും ശ്രദ്ധേയമായിട്ടുണ്ട്. 1980-കളിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "മഞ്ഞൾക്കൊവിഡ്" ഈ പട്ടികയുടെ കാതുകളിൽ ഒന്നാണ് - വെള്ളം തോന്നിയാൽ, വണ്ടി തുടക്കം മുതൽ മുക്കും, ഏതെങ്കിലും കായിക رفتارത്തിലുള്ള മോഡലിലേക്ക് മാറുന്നു. പക്ഷേ, ഇത് കരുതിയഭ്രംശങ്ങൾക്കൊപ്പം തിരിച്ചുവിട്ടപ്പോൾ, വഴിക്ക് കൂടുവുന്ന അദേഹം തിരിഞ്ഞില്ല.
പോപ്പ്-അപ് ഹെഡ്ലാമ്പുകൾ, 1970-80 കാലഘട്ടത്തിന്റെ സിംബോളിക് ഉപകരണമായിരുന്നു. സർഗ്ഗാത്മകമായ രൂപവും കരുത്തും സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിച്ചു. എന്നാൽ, അതിന്റേയും ആരോഗ്യകരമായ ഉപയോഗം, ഇത്തിരിയുണ്ടായ അസുഖങ്ങൾ കാരണം, പലട്ടോക്ശി കാറുകളിലേക്ക് മാറ്റി ചെയ്യപ്പെട്ടു. സാധാരണഗതിയിൽ, ഇന്ന് നാം കാണുന്നത് സാരായത്തിൽ നിന്ന് ഉപേക്ഷിച്ചും പോകുന്നു, പക്ഷേ പഴയ കാല നേരെത്തേക്കില്ല.
ഒരു കാലത്ത് ശ്രദ്ധ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ട ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നവയാണെങ്കിൽ, അവയെ മറന്നുപോകാൻ അനുവദിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നത്തെ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ സമൃദ്ധിയിൽ, പഴയ കാറുകൾക് കൈവിടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവയെക്കുറിച്ച് വെൺവാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത് മറക്കേണ്ടതല്ല. മലർച്ചയാ കണക്കാക്കൽ പറഞ്ഞാൽ, 50%, 90%-ൽ പോലും കൂടിയ നിര്മ്മാണ വ്യവസ്ഥകളും മാർക്കറ്റ് സക്കാമ്പിൽ കർശനമായ സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ ചെന്നിട്ടും മനസ്സിലാക്കാത്ത കാര്യം മാത്രമാണ്. പുതുതായി അപകടങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവ പ്രസ്തുത ആവിഷ്ക്കാരരഹിതമായതിനെ കുറിച്ചാണ്.